Θεραπεια ευρυαγγειων

Είναι γνωστές στους περισσότερους ως σπασμένα αγγεία ή φλεβίτιδα, είναι ενοχλητικές αισθητικά και λειτουργικά, μπορούν όμως να θεραπευτούν. Ο λόγος για τις ευρυαγγείες, μια κατά κύριο λόγο γυναικεία υπόθεση, καθώς, ειδικά μετά την ηλικία των 40, ταλαιπωρούν περίπου 7 στις 10 γυναίκες. Οι ευρυαγγείες είναι διατεταμένα τριχοειδή αγγεία, που, όταν σπάνε, παίρνουν ένα μπλε ή κόκκινο χρώμα και απλώνονται στο δέρμα όπως ο ιστός της αράχνης. Μπορούν να εμφανιστούν σε διάφορα σημεία του σώματος, όμως είναι συχνότερες στα πόδια. Πρόκειται για ένα σύνηθες πρόβλημα, καθώς εκτιμάται ότι πάνω από το 50% του πληθυσμού τις αντιμετωπίζει, ενώ η συχνότητά του είναι μεγαλύτερη όσο αυξάνει η ηλικία.

Βασικές αιτίες για τις ευρυαγγείες είναι η κληρονομικότητα και οι ορμονικές μεταβολές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια μιας εγκυμοσύνης, της εμμήνου ρύσεως, κατά τη λήψη αντισυλληπτικών ή κατά την εμμηνόπαυση.  Από τη στιγμή δε που θα εμφανιστούν επιβαρύνονται από συνήθειες και καταστάσεις όπως η παρατεταμένη ορθοστασία, το κάπνισμα, η έκθεση στον ήλιο και η παχυσαρκία.

 

Δύο τρόποι θεραπείας

Με δεδομένο ότι οι ευρυαγγείες δεν είναι μόνο αισθητικό πρόβλημα, καθώς συχνά συνοδεύονται από αίσθημα βάρους, πρηξίματος και καύσου, αλλά και από πόνο, είναι καλό να αντιμετωπίζονται. Οι λύσεις για την αντιμετώπισή τους είναι δύο: η σκληροθεραπεία και το λέιζερ.

Η σκληροθεραπεία γίνεται με την έγχυση σκληρυντικού διαλύματος με ενέσεις στις ευρυαγγείες. Ουσιαστικά με το διάλυμα αυτό καταστρέφεται το εσωτερικό τοίχωμα του αγγείου, ώστε με τον καιρό να μετατραπεί σε ινώδη χορδή. Σε μια επίσκεψη μπορεί να γίνουν από 8 έως 10 ενέσεις.

Το λέιζερ είναι μια πιο πρόσφατη μέθοδος στη μάχη κατά των ευρυαγγειών και «σβήνει» ουσιαστικά τα σπασμένα αγγεία.

Αν και οι δύο μέθοδοι είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές, στην περίπτωση του λέιζερ υπάρχει περιορισμός, καθώς μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε πολύ μικρά αγγεία, κάτι που δεν ισχύει για την σκληροθεραπεία. Κάποιες φορές οι δύο μέθοδοι μπορούν να συνδυαστούν, να προηγηθεί δηλαδή η σκληροθεραπεία και στη συνέχεια να ακολουθήσει το λέιζερ για να ολοκληρώσει το αποτέλεσμα.

Η έκταση του προβλήματος είναι αυτή που υπαγορεύει τον αριθμό των συνεδριών οι οποίες είναι απαραίτητες για τη θεραπεία των ευρυαγγειών. Σε κάθε περίπτωση καλό είναι όποια μέθοδος θεραπείας κι αν επιλεγεί, να γίνει κατά τη διάρκεια του χειμώνα και όχι το καλοκαίρι, αφού η ζέστη και η ηλιοφάνεια είναι επιβαρυντικοί παράγοντες για τη φλεβική κυκλοφορία. Και οι δύο μέθοδοι έχουν μόνιμα αποτελέσματα, δεν αποκλείεται όμως σε ένα επόμενο διάστημα να εμφανιστούν ευρυαγγείες σε άλλα σημεία του ποδιού, εφόσον συντρέχουν οι συνθήκες.